Έχοντας ήδη ένα blog στο ιστορικό μου, το οποίο υπεραγαπώ και είμαι υπερήφανη για τη δημιουργία του, αποφάσισα να αφιερώσω τον χρόνο μου και σε ένα δεύτερο. Το να είσαι κοπέλα 22 χρονών σε μια χώρα αμφιβόλου πολιτεύματος και συγκεχυμένων εθίμων και απόψεων μοιάζει να είσαι απλά μετέωρη μεταξύ σοβαρών προβλημάτων, όπως επαγγελματική αποκατάσταση και επιβίωση, και ξεκαρδιστικά γελοίων θεμάτων,όπως γιατί το γκομενάκι δεν πέταγε καρδούλες από τα μάτια το απόγευμα που βρεθήκαμε και γιατί το farmville δεν βγάζει άλλες φουξ αγελάδες...
Πηγή έμπνευσής μου....οι φίλες μου! Διανύουμε το τελευταίο έτος της πολυτάραχης(;) φοιτητικής μας ζωής. Και συνειδητοποίησα ότι επικοινωνώντας με άτομα από όλες τις πόλεις της Ελλάδας και της Κύπρου...έχω ακούσει τόσα μαργαριτάρια, που πραγματικά είναι κρίμα και εγωιστικό να τα κρατάω για τον εαυτό μου.
Δευτερεύοντες πηγές έμπνευσης, η οικογένειά μου, καθώς όπως και σε κάθε ελληνικό σπίτι ισχύει και για μένα η παροιμία: κάθε σπίτι ένας τρελός, στο δικό μου όλοι...Κατ'επέκταση, θα αρπάζω την ευκαιρία σχολιασμού όποιου γεγονότος μου γυαλίζει.
Στην ουσία και περιληπτικά, είναι ένα blog με απλά, καθημερινά στοιχεία και χωρίς, ίσως, λόγο ύπαρξης. Βέβαια, είμαι σχετικά νέα στον χώρο των bloggers, αλλά και σε ηλικία, οπότε don't judge me...ακόμα μαθαίνω.
xxx
