Διανύουμε επίσημα τις πιο δύσκολες μέρες της γενιάς μας. Βιώνουμε καθημερινά τον ορισμό της αβεβαιότητας και καλούμαστε να αποφασίσουμε σε μικρή ηλικία τα επόμενα βήματά μας κρίνοντας με σύνεση το κάθε μας βήμα. Η οικονομική κρίση καθορίζει σε σημαντικό βαθμό την καθημερινότητά μας και, όπως μας έχουν μάθει οι οικογένειές μας, συνεχίζουμε και αναπροσαρμόζουμε στα νέα δεδομένα τις ζωές μας με κύριο γνώμονα την αισιοδοξία και την αξιοπρέπειά μας. Επιχειρεί ο καθένας με τον τρόπο του να νικήσει την κρίση. Πιστεύεις ότι κάτι πάει να γίνει όταν από το πουθενά έρχεται μια εταιρία και σου λέει: ''μαγκάκι την πάτησες, μην ελπίζεις...". what the fuck???
Η κρίση υπάρχει και το συνειδητοποιούμε από την κάθε μας διεργασία. Οι αξιολογήσεις, όμως, των standard & poor's, moody's, fitch rating, όμως, υπάρχει μόνο στα κεφάλια τους...
Στην τελική αυτούς ποιος τους έβαλε δερβέναγες τελοσπάντων και το παίζουν γαμάω και δέρνω όποτε γουστάρουν; Να κάνω κι εγώ ρε financial service company "Princess Mimie & Troufa Corporation" να πετάω ότι ασυναρτησία θέλω... Και αν κάποιος παραπονεθεί να του παραπέμπω να συνεννοούνται με την Τρούφα, άσχετα αν είναι το κατοικίδιό μου και δεν μπορεί να μιλήσει. Περισσότερο μυαλό έχει από αυτούς.
Ποιος τους ρώτησε;; Τρόπους δεν τους μάθανε από τα σπίτια τους να κοιτάνε τη δουλειά τους; Μετά είναι κακία να λέμε ότι σε κάποιους δεν τους κάθεται η γυναίκα τους και δεν έχουν τι να κάνουν τα βράδια...
Οκ, είμαι κακεντρεχής άνθρωπος και μέσα στην υπερβολή...Άλλωστε, τι κακό έχει μια αξιολόγηση.. Αντικειμενικά διεξάγεται για τη συμβολή στην οικονομία..Ας μιλήσουμε οικονομικά, λοιπόν...Δεν τα έχουμε τα πτυχία για να τυλίγουμε σουβλάκια
Η αξιολόγηση σχετίζεται άμεσα με την κεφαλαιακή επάρκεια και με τον όγκο των συναλλαγών μιας τράπεζας, εφόσον όσο καλύτερη αξιολόγηση διαθέτουν τα προϊόντα στα οποία επενδύει, τόσο λιγότερα ιδία κεφάλαια χρειάζεται και τόσο περισσότερες πιστώσεις μπορεί να προσφέρει στους υπόλοιπους πελάτες της. Βέβαια, όταν μειώνεται η αξιολόγηση των χρεογράφων, που έχει ήδη επενδύσει η τράπεζα, είναι υποχρεωμένη να ''αποσύρει'' πολλαπλάσιες πιστώσεις από την κανονική αγορά, έτσι ώστε να διατηρήσει την υποχρεωτική από τη νομοθεσία κεφαλαιακή επάρκεια-με δυσμενείς επιπτώσεις για την πραγματική οικονομία (πιστωτική παγίδα)και την ίδια (μείωση τζίρου και κερδών της)
Τα ίδια σχεδόν ισχύουν και για τα κράτη, ο δανεισμός των οποίων, καθώς επίσης το επιτόκιό του, είναι ''μεγέθη'' απολύτως ανάλογα της αξιολόγησής τους. Όσο χαμηλότερη είναι, δηλαδή, η αξιολόγηση, τόσο περισσότερους τόκους εισπράττουν οι πιστωτές τους για το αυξημένο ρίσκο και τόσο δυσκολότερη είναι η πρόσβασή τους στις διεθνής χρηματαγορές.
Εύλογα, λοιπόν, θα γινόταν η εικασία ότι, μία τόσο ευαίσθητη χρηματοπιστωτική λειτουργία, όσο αυτή της αξιολόγησης, υπόκειται στον αυστηρό έλεγχο, είτε από έναν διεθνή ελεγκτικό μηχανισμό, είτε του κράτους, στο οποίο έχουν την έδρα τους. Αντίθετα όμως, πρόκειται για τρείς ιδιωτικές επιχειρήσεις, με έδρα τη Νέα Υόρκη, που δεν υπόκεινται στον έλεγχο κανενός, έχοντας ως μοναδική υποχρέωση τη μεγιστοποίηση του κέρδους τους.
Ακόμη χειρότερα, οι όποιες αξιολογήσεις τους δεν χρειάζεται καν να είναι σωστές. Ουσιαστικά εκφράζουν την υποκειμενική άποψη των τριών εταιρειών - κάτι ανάλογο δηλαδή με αυτήν των δημοσιογράφων του οικονομικού Τύπου, οι οποίοι αναλύουν εισηγμένες ή άλλες επιχειρήσεις, χωρίς να αναλαμβάνουν την παραμικρή προσωπική ευθύνη και χωρίς να ελέγχονται από κάποιους ειδικούς για τα αναγραφόμενα τους.(http://economygr.blogspot.com/2010/01/fitch-moodysstandar-poors-etc.html)
Συμπέρασμα: financial service company my ass...
Και όπως λένε και στο χωριό μου: τα βρακιά μας αν τα θέλετε κι ας είναι μπαλωμένα, πιο πριν ειδοποιείστε μας να τα χουμε χεσμένα.
(Ζητώ ταπεινά συγγνώμη για την αργκό, αλλά δεν χρήζει διόρθωσης το συμπαθές ποιηματάκι)
Ενδεχομένως (και προφανώς) το πνεύμα της οικονομίας να μη μας διακατέχει σαν λαό. Αυτό δε σημαίνει ούτε ότι είμαστε άχρηστοι, ούτε εθισμένοι στην καλοπέραση. Κριτική ικανότητα έχουμε και μάλιστα μας περισσεύει. Η Ελλάδα δεν έμεινε μόνο στο Σωκράτη και τον Αριστοτέλη. Έχουμε πολιτισμό, επίπεδο, μόρφωση, πολύ κουράγιο και φιλότιμο. Και αν υπάρχει ένα θέμα στο οποίο πρέπει να κάνουν έρευνα είναι, επιτέλους, να βρουν μια μετάφραση για την παραμελημένη αυτή λέξη, μήπως και όντως καταλάβουν την έννοια του πολιτισμού που δε βρίσκεται σε τράπεζες , ισολογισμούς και αμφίβολες αξιολογήσεις.
