Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013

Το "παρόν" κατεδαφίζεται

Όσοι έχετε εμμονή με το να βγάζετε διαρκώς φωτογραφίες όπως εγώ, λογικά καταλαβαίνετε την κινητήριο δύναμη. Αυτή η αέναη επιθυμία να αποτυπωσεις, όχι τη στιγμή, όχι την εικόνα, άλλα την ευτυχία σε εκείνα τα λεπτά εκείνες τις ώρες...Η αφελής προσπάθεια να δωθεί διάρκεια σε αυτή τη χαρα για παντα. Οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν απο τις ζωές μας όπως σε παιχνίδι. Σαν υπάρχει στοίχημα πόσο πολυ θα κρατήσει αυτή τη φορα. Η φωτογραφία είναι η μονη απόδειξη, ότι κάποτε το έζησες στ'αλήθεια.Όμως είναι και παγίδα. Μια μόνιμη υπενθύμιση πως κάτι δεν πήγε καλα, κάποιος έφυγε, κάτι άλλαξε οριστικά, κάτι που δε συμβαδίζει με τα εκάστοτε θέλω. Και θα μείνει εκει να σου θυμίζει ότι τίποτα ωραίο δεν κρατά για πάντα.


Οι φωτογραφίες είναι το παρελθόν μας σε στιγμιότυπα. Όσο τις κοιτάμε τόσο αντιλαμβανόμαστε ότι όλα γύρω μας αλλάζουν και στην πλειονότητα των περιπτώσεων όχι όπως επιδιώκαμε. Το μόνο μόνιμο στη ζωή του ανθρώπου είναι η αλλαγή...και όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιεί κάποιος, τόσο πιο αποτελεσματικά αλλάζει στάση ζωής. Το παρελθόν είναι σαν τον ομφάλιο λόρο...σε τρέφει, σου δίνει ζωή, μαθαινεις...για αρχή...και μόνο ως ένα σημείο. Αν μείνουμε προσκολλημενοι στο παρελθόν,δε ζούμε.



Το να διαγραφεις το παρελθόν σου είναι κάτι πολυ δύσκολο...Δύσκολα αλλά όχι και ανέφικτο. Γιατι πονάει περισσότερο να βασανιζεσαι με τις παρελθοντικές καταστάσεις. Και το πιο δύσκολο από το παρελθόν είναι το παρόν. Το παρόν καθορίζει το μέλλον και μοιάζει τόσο ακατόρθωτη η κάθε προσπάθεια αλλαγής των δεδομένων γεγονότων. Όταν έχει παρέλθει ο χρόνος απο κάτι δυσάρεστο καλύτερα να το αφήσεις να φύγει.


Και ίσως το πιο αντιφατικό, η μεγαλύτερη τραγική ειρωνεία της φωτογραφίας είναι πως όταν τη βγάζεις και την αντικρίζεις για πρώτη φορά, δεν αντιλαμβάνεσαι το τι απεικονίζει. Μετά από χρόνια οι χαρούμενες στιγμές θα αφήνουν μια πίκρα και οι φωτογραφίες από "δύσκολες" περιόδους θα αφήνουν ένα θαυμασμό: κοίτα με τώρα, τα κατάφερα.

Γιατί όλα αλλάζουν...Γιατί τελικά έχουν δίκιο όταν λένε "το αύριο είναι μια ψευδαίσθηση", ζούμε μόνο το παρόν. Όλα αλλάζουν σήμερα, όλες οι ενέργειες που κάνουμε συμβαίνουν σήμερα. Οι αναμνήσεις καλές ή κακές πάντα έχουν κάτι να διδάξουν και αυτό είναι ότι η ζωή είναι στα χέρια μας και την πάμε όπου θέλουμε, σήμερα.

Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2013

Ακόμα μια εξεταστική ξεκίνησε....


Πανεπιστήμιο: εκεί που μαθαίνεις ότι πρέπει να αφήσεις το Harper's Bazaar και να πιάσεις το HarperBusiness....



 Καλή επιτυχία σε όσους διαβάζουν!! Σε όσους δε διαβάζουν...καλή διασκέδαση!!!

Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2013

Καλή Χρονιά!!

To 2012 ήταν μια χρονιά που πραγματικά είχε τα πάντα...δυσάρεστα και ευχάριστα. Όσο μεγαλώνουμε τα πράγματα δυσκολεύουν και δε μοιάζουν πλέον όλα ροζ, όπως στα παιδικά μας χρόνια. Ακόμα και η πολυτραγουδισμένη φοιτητική ζωή μπορεί να γίνει βραχνάς, όταν έχεις όχι και λίγα ζητήματα να απασχολούν το μυαλό σου. Διάβασμα, δουλειά, αισθηματικά, οικογενειακά. Θα γκρινιάξουμε λίγο/πολύ αλλά θα περάσει...όλα περνάνε.
Η τραγική ειρωνία είναι πως όσο μεγαλώνω, αλλάζει και η οπτική μου γωνία και όταν αναλογίζομαι το παρελθόν μου δεν μορώ να αναλογιστώ το μέγεθος της ψυχικής μου ηρεμίας που ταραζόταν από ασήμαντα για τα τωρινά δεδομένα προβλήματα.
Όμως, αυτό είναι και η ζωή...η ζωή όλων μας...γενικευμένη. Πάντα θα βασανιζόμαστε από κάτι, μετά θα έρχεται κάτι μεγαλύτερο και έτσι περνάμε το χρόνο μας. Ωστόσο, στην πλειονότητα των περιπτώσεων τουλάχιστον, τα καταφέρνουμε. Αυτό είναι και το σημαντικό...ασήμαντες μικρές χαρές που μας δίνουν δύναμη. 
Για τη νέα χρονιά, λοιπόν, πρέπει να ευχηθούμε σε όσους έμειναν δίπλα μας καλή δύναμη, σε όσους έφυγαν από δίπλα μας καλό δρόμο, σε όσους μας χαροποίησαν κάθε ευτυχία και σε όσους μας πλήγωσαν καλά μυαλά. 
Εύχομαι το 2013 να είναι για όλους μας καλύτερο. 
Καλή χρονιά και κυρίως υγεία σε όλους!

xxx