To 2012 ήταν μια χρονιά που πραγματικά είχε τα πάντα...δυσάρεστα και ευχάριστα. Όσο μεγαλώνουμε τα πράγματα δυσκολεύουν και δε μοιάζουν πλέον όλα ροζ, όπως στα παιδικά μας χρόνια. Ακόμα και η πολυτραγουδισμένη φοιτητική ζωή μπορεί να γίνει βραχνάς, όταν έχεις όχι και λίγα ζητήματα να απασχολούν το μυαλό σου. Διάβασμα, δουλειά, αισθηματικά, οικογενειακά. Θα γκρινιάξουμε λίγο/πολύ αλλά θα περάσει...όλα περνάνε.
Η τραγική ειρωνία είναι πως όσο μεγαλώνω, αλλάζει και η οπτική μου γωνία και όταν αναλογίζομαι το παρελθόν μου δεν μορώ να αναλογιστώ το μέγεθος της ψυχικής μου ηρεμίας που ταραζόταν από ασήμαντα για τα τωρινά δεδομένα προβλήματα.
Όμως, αυτό είναι και η ζωή...η ζωή όλων μας...γενικευμένη. Πάντα θα βασανιζόμαστε από κάτι, μετά θα έρχεται κάτι μεγαλύτερο και έτσι περνάμε το χρόνο μας. Ωστόσο, στην πλειονότητα των περιπτώσεων τουλάχιστον, τα καταφέρνουμε. Αυτό είναι και το σημαντικό...ασήμαντες μικρές χαρές που μας δίνουν δύναμη.
Για τη νέα χρονιά, λοιπόν, πρέπει να ευχηθούμε σε όσους έμειναν δίπλα μας καλή δύναμη, σε όσους έφυγαν από δίπλα μας καλό δρόμο, σε όσους μας χαροποίησαν κάθε ευτυχία και σε όσους μας πλήγωσαν καλά μυαλά.
Εύχομαι το 2013 να είναι για όλους μας καλύτερο.
Καλή χρονιά και κυρίως υγεία σε όλους!
xxx
